Beste lezers, donateurs

Dit is de de tweejaarlijkse nieuwsbrief van de Stichting Netwerk Kleine Projecten Bolivia (SNKP). Hierin houden wij u op de hoogte van de activiteiten en de ontwikkelingen van de Stichting in Bolivia en Nederland. Ook kunt u voor meer informatie terecht op onze website: www.snkp.nl.
De filosofie van de SNKP is dat iedereen samen kan werken om beetje bij beetje te komen tot een verbetering van de leefomstandigheden en de sociaal-economische ontwikkeling. Iedereen kan op zijn of haar beurt ook weer een kans bieden aan een ander.
De SNKP is nu 15 jaar actief als bemiddelaar in projecten die Bolivianen ondernemen in hun land. Daarbij wordt altijd samengewerkt met de lokale overheden. De nadruk ligt op het gebied van onderwijs. Dankzij tomeloze en continue (sinds 1992) inzet van velen levert de stichting een bijdrage aan het slagen van deze initiatieven in Bolivia zodat de situatie daar verbeterd.
Uw ideeën, betrokkenheid en euro's zijn voor dit werk van onschatbare waarde.

Studiegroep Ñaupaqman

Deze studiegroep bestaat vanaf 1995. De eerste jaren maakte de groep deel uit van een kindertehuis voor jongens. Door de administratieve problemen in het tehuis werd er in 1998 besloten om de studiegroep buiten het kindertehuis te laten functioneren, waardoor de SNKP-Bolivia zelf controle over de financiën kreeg en ook meisjes tot de studiegroep kon toelaten. Alle jongeren die via Ñaupaqman hebben gestudeerd, zijn inmiddels afgestudeerd. De gemiddelde studieduur bedroeg 5 jaar. Alle studenten hebben een baan gevonden.
Hieronder een overzicht van de loopbaan van enkele ex-studenten:

Raoul Lopez werkt bij de gemeente van Villa Tunari voor het kadaster als topograaf.

Ruben Sangalli heeft na drie jaar Ñaupaqman verlaten omdat zijn broer als muzikant veel ging verdienen en hem hielp met zijn studiekosten voor zijn studie economie. Hij is nu manager van de muziekgroep van zijn broer.

Richard Flores werkt als administrateur bij een leerproductie- en exportbedrijf in Cochabamba.

Epifanio Calizaya werkt als administrateur bij een drankproducent (Ron Añejo).

Hernán Ayala studeerde pedagogiek en lerarenopleiding. Hij is op dit moment de voorzitter van de SNKP in Bolivia en werkt als leerkracht biologie en scheikunde op een middelbare school. Hij heeft vorig jaar samen met een neuropsycholoog uit Nederland onderzoek gedaan naar de kinderpopulatie op de basisschool Marianne Frostig (een project van de SNKP)

Yolanda Miranda werkt als landbouwkundige bij een non-gouvermentele landbouworganisatie.

Lili Choque studeerde farmacie en werkt in het ziekenhuis Viedma. Ze doet een postdoctorale opleiding op eigen kosten.

Gladis Flores studeerde psychologie en werkt in een organisatie Compassion als jongerenbegeleider. Daarnaast heeft ze als psychologisch consulente een eigen praktijk.

Zonder studiehulp zouden deze jongeren geen kans hebben gehad om te studeren. Niet alleen hebben zij een studiebeurs ontvangen maar ook zijn ze begeleidt bij het opdoen van werkervaring.

Openbare Basisschool Marianne Frostig

De diagnostische en didactische bijdragen van de SNKP via de inbreng van vrijwilligers als, Josje, Marc, Hernán en Marianne is nu een geaccepteerd vast onderdeel van het systeem dat deze school hanteert.
Er een voltallig team van 10 leerkrachten, 1 psycholoog, 1 pedagoog, 1 secretaresse, 1 conciërge en een directrice werkzaam. Een deel van het onderwijsteam begeleidt kinderen bij de terugkeer naar de reguliere basisscholen, geeft voorlichting aan ouders en leerkrachten op deze scholen en biedt op deze scholen extra ondersteuning aan kinderen met soortgelijke leerachterstanden, in lichtere vorm, in de klas.
In Bolivia is Marianne Frostig de eerste openbare school die deze leerlingen en hun ouders helpt. Er is heel veel belangstelling en vraag naar deze vorm van hulp.

Taalvorming

De afgelopen periode hebben Hernán, Nancy en Rosario een aantal trainingen gegeven in samenwerking met de vakbonden. De eerste i.s.m. de vakbond voor plattelandsleerkrachten, hieraan namen 80 leerkrachten deel.
De overige trainingen zijn gegeven i.s.m. met de vakbond voor stedelijke leerkrachten. Het onderscheid tussen platteland en stad is niet naar werkplek maar naar de plaats van je opleiding. Er zijn namelijk pedagogische opleidingen die op het platteland en opleidingen die in de stad of stedelijke periferie liggen. De leerkrachten die lid zijn van de vakbonden werken zowel in de stad als op het platteland.
Aan de trainingen die zijn gegeven i.s.m. met de stedelijke vakbond deden tot nu toe 200 leerkrachten mee. Voor de komende twee trainingen hebben zich 150 leerkrachten ingeschreven.

De SNKP is een beetje overdonderd door de enorme belangstelling. De trainingen zijn kennismakingen en bieden de deelnemers de gelegenheid zich aan te melden voor de intensievere vervolgtrainingen die in de klas plaatsvinden. Dit laatste wordt nu erg moeilijk te organiseren door het grote aantal belangstellenden. Gelukkig hebben we nog tot begin 2009 de tijd om de trainingen te ontwerpen en hen zo te maken dat we meer leerkrachten kunnen bedienen. Hierbij willen we ook een interactieve site maken zodat daar een digitale vorm van begeleiding en uitwisseling kan plaatsvinden.

Nederlandse vrijwilligers in Bolivia

In de periode februari/maart 2008 heeft Nicolien hard gewerkt om in Access een databaseprogramma voor de directies van basisscholen te ontwikkelen.

In dit databaseprogramma is het mogelijk om allerlei gegevens op te slaan die de scholen jaarlijks in verschillende formaten moeten presenteren aan het Ministerie van Onderwijs. De scholen hebben hier veel interesse in. Hernán en Noe gaan trainingen in het gebruik van dit programma organiseren. Via Seduca zal het programma worden verspreid over alle scholen in het departement Cochabamba. Ook is er al een begin gemaakt met de verspreiding in La Paz. Via de toekomstige distributie van computers in het departement van Potosi zal ook daar het programma worden verspreid met hulp van de SEDUCA van Potosi. Het is zeker nog een lange weg om de distributie en training goed te regelen. Ook kan niet alles gratis zijn omdat er anders geen waardering is voor hetgeen men ontvangt. Dit is gebleken uit gesprekken met directeuren. Ze hebben voor eerdere programma’s die minder kunnen 100 tot 200 dollar betaald.

In de periode maart-mei was Caroline er, zij is vroedvrouw heeft even gewerkt in een pilot project van SEDES (departementale vertegenwoordiging van het ministerie voor gezondheidszorg) in Tortora, de gezonde school en stad. Haar prioriteit lag bij het geven van trainingen aan vrouwengroepen op het gebied van familieplanning en post- en prenatale zorg voor moeder en kind. Zoals wel vaker is het plan op papier en in het hoofd van degene die het organiseert verder dan de werkelijkheid. In Tortora moest Caroline veel wachten en kwamen ook de meeste mensen niet deelnemen aan de geplande trainingen.
Caroline heeft daarnaast de ouders van kinderen van de plattelandsschool Coachaca voorlichting gegeven over familieplanning en incontinentie na de zwangerschap. Dat is heel goed gegaan. Uit de reacties blijkt dat de meeste vrouwen natuurlijke methoden als zwangerschapcontrole gebruiken.

Caroline kan hen trainen zodat de zwangerschapskans uitkomt op 5%. Hiervoor is veel belangstelling. Ook blijkt dat veel vrouwen zich herkennen in incontinentieproblemen na de zwangerschap. Ook hieraan kan Caroline wat doen door het leren van oefeningen. De voorzitster van de ouders van de school bedankte Caroline na afloop en zei dat het voor hen fijn was dat er iemand was gekomen om hen meer informatie te geven over dit soort onderwerpen. Ze zei: we kunnen wel naar een ziekenhuis gaan voor de informatie, maar vaak hebben we daarvoor geen tijd en geld en als we er zijn hebben de verpleegsters ook niet altijd tijd en rust om ons voor te lichten.

Daarna heeft Caroline samen met Nancy Siñani trainingen verzorgd voor verschillende groepen dienstplichtige militairen over seksueel gedrag en seksueel overdraagbare aandoeningen in Cochabamba.

Containers

De twee containers met onder meer computers (250) zijn inmiddels gearriveerd. Alle computers voor de openbare scholen(10) en scholen van Cristo in Potosi, de school Santa Cruz en de twee opleidingscentra in La Paz zijn al opgehaald en worden nu op hun verschillende plekken geïnstalleerd.
Ook de tandartsinstrumenten en stoel zijn overgedragen aan SEDES voor gebruik in het ziekenhuis van Capinota. De organisatie SAR (Boliviaanse 112) Cochabamba heeft een aantal materialen ontvangen voor haar reddingswerkzaamheden.

Potje voor potje

Inspringend op een primaire voorwaarde voor een menselijk bestaan heeft de SNKP besloten het ‘Potje voor potje’ te lanceren.

In de komende jaren stelt de stichting scholen in Bolivia in de gelegenheid hun sanitaire voorzieningen op een hoger plan te tillen. De stichting faciliteert de lokale overheid en hun schoolbesturen met kennis en geld om wc-voorzieningen aan te leggen en te onderhouden. De wc-blokken hebben ook een voorlichtende functie, over bijvoorbeeld seksualiteit en hygiëne.

Het eerste potje is gebouwd in Cochabamba. Zes wc’s voor de meisjes en zes voor de jongens, in de kleuren rozen en lichtblauw. De sanitaire voorziening was al 30 jaar oud en niet berekend op het huidige aantal leerlingen van de openbaarkatholieke basisschool Jesús Maria.