Beste vrienden van de SNKP-Bolivia,

Dit is het 9de jaar dat de vrijwilligers van de SNKP-Bolivia zich actief inzetten om initiatieven van Bolivianen te ondersteunen. Door het inmiddels zeer uitgebreide netwerk en uw medewerking kunnen we Bolivianen die de armoede in hun land bestrijden bijstaan in hun gevecht. Ondanks alle moeilijkheden blijven we positief en vinden de meest uiteenlopende oplossingen voor allerlei situaties. Dit kan alleen omdat iedereen samenwerkt. Uw ideeën, inzet en euro's zijn voor dit werk van onschatbare waarde.

Een groep van 9 jongeren krijgen sinds 5 jaar, via de SNKP-Bolivia, een studietoelage en begeleiding. De eerste jongeren zijn inmiddels afgestudeerd en hebben een baan. Raoul López studeerde topografie en werkt nu bij verschillende gemeenten. Fabian Mamani studeerde hts chemische technologie en werkt als leraar op een middelbare school. Voor hen in de plaats zijn er drie nieuwe studenten in de groep gekomen. Lili is de enige vrouw in de groep op dit moment. De meeste studenten hebben in het tehuis Combase gewoond. Twee jaar geleden hebben de studenten een groep opgericht, Ñaupajman. Dit betekent 'Verder' in Quechua (een van de drie erkende oorspronkelijke talen van Bolivia). Ze komen iedere week bij een om elkaar te steunen en gaan twee zaterdagen per maand naar het tehuis om daar vrijwilligerswerk te doen.

Het kindertehuis Combase

Sinds 1994 werkt de SNKP-Bolivia samen met het tehuis Combase. Het Stedelijk Gymnasium Hilversum heeft al die jaren een samen-werkingsverband met het tehuis. Deze samenwerking is erop gericht de jongens (6-18 jaar) uit Combase voor te bereiden op het leven na het tehuis. Vanaf 14 jaar kunnen de jongens een vakopleiding volgen naast hun reguliere schoolopleiding zodat wanneer ze het tehuis moeten verlaten een grotere kans hebben om werk te vinden. Inmiddels zijn er meer dan 40 jongens getraind via dit programma. Door alle jaren heen is gebleken dat een opleiding geen garantie is voor het succesvol leiden van een eigen leven. Een groot probleem is een gering gevoel van eigenwaarde bij de jongens. Om hier wat aan te doen wordt nu een speciaal programma ontwikkeld. De jongeren van Ñaupajman zullen dit programma begeleiden. In deze groep zitten een psycholoog en pedagoog die in de laatste fase van hun studie zijn.
In Combase wonen 100 jongens. Er zijn twee echtparen die hen begeleiden. Door de economische situatie van het tehuis is het niet mogelijk meer personeel aan te trekken. De activiteiten die de groep Ñaupajman organiseert zijn dan ook een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van de kinderen. Via de SNKP-Bolivia vinden Nederlandse vrijwilligers de weg naar het tehuis om daar aan de slag te gaan. Deze vrijwilligers hebben al veel werkervaring en zijn goed opgeleid. Samen met de vrijwilligers van Ñaupajman werken zij aan de verbetering van het programma om de psychische en fysieke ontwikkeling van de kinderen te begeleiden. Ñaupajman waarborgt de continuïteit van dit speciale programma.

Vicky Wiessner was van oktober tot december 2001 vrijwilligster in Combase. Een paar van haar impressies uit haar emails naar huis: "Om 6.00 uur staat iedereen op. Dan moeten de kinderen zich wassen, hun kamer moet er spik en span uitzien, bedden netjes, vloer vegen. Ze slapen met z´n 6-en op een kamer, stapelbedden. Ook om de groepen heen moet alles opgeruimd en geveegd worden...Dat gebeurt ook gewoon , zonder gemopper... ...Ik vind het hier weinig pedagogisch. Het is vooral een dak, eten, bed en school... Het gaat erg goed! De activiteiten gaan redelijk goed. Een keer tekeningen gemaakt, kerstkaarten voor de stichting in Nederland, armbandjes knopen, tikspelletjes met de kleintjes, engelse les, toneel. Bij de creatieve activiteiten is het erg speciaal...Het zijn meestal tussen de 20 en 50 kinderen die meedoen. Daar heb ik dus ook materialen voor. Als ik die neer zet of uitdeel, vallen ze er op aan alsof het eten is...Ongelofelijk! Er is ook heel weinig materiaal, dus als er blanco kaarten of verf of potloden op tafel staan, is dat ook erg bijzonder, maar zo erg...Ze zijn echt hebberig. Ze zijn natuurlijk ook niets gewend (ook niet vanuit de thuissituatie), dus het is echt pakken wat je pakken kan... Wat me ook opvalt is dat de kinderen zelf weinig creatieve ideeën hebben bij bijv. Het kaarten maken. Ze kopiëren allemaal het voorbeeld en kunnen zelf niets bedenken. Zo gaat het ook op school. Ze moeten teksten overschrijven, kopiëren...

... Tot nu toe hebben we twee keer regen gehad. Dit is ook echt regen! Het begint rond 19.00 uur en dan komt het voor 30 min. een uur met bakken uit de lucht. De eerste keer viel de stroom uit, overal pikkedonker....Lekkere chaos en van ellende maar om 20 :00 uur de kinderen naar bed gestuurd en zelf ook gaan slapen. De volgende dag hadden we geen water! Dat gaat lekker. Ik was geloof ik de enige die hier verbaasd over was...Er is wel een grote watertank en overal stonden teiltjes voor de kinderen om zich te wassen...Dit betekent vooral haren en gezicht wassen en haren in een scheiding voor school. 1 keer per week wordt er gedoucht. Het is echt ongelofelijk! 100 kinderen op 1 terrein en het gaat gewoon goed. Over het algemeen dan...Het zijn dan geen zwakbegaafde of psychiatrische kinderen, maar het zijn er wel veel. En dat met 3 (en tijdelijk 4) educadores (groepsleiders)! Ik heb echt respect voor deze mensen... De meeste hebben wel ouders, maar deze hebben geen geld om voor hun kinderen te zorgen, of zijn alcoholist, mishandelen hun kind en sommige ouders zijn verdwenen of dood.... Gisteren was het de verjaardagsdag. Alle verjaardagen werden gevierd. Ze kregen als cadeau onderbroeken en sokken. Erg welkom. Ik had de eetzaal versierd met ballonnen. Er werd een praatje gehouden voor alle kinderen en daarna hadden we het avondeten snoep, cake en een soort bladerdeeg met kaas er in. Lekker hoor! Er werd ook nog gezongen...."

Taaldrukken in Bolivia

Dit jaar gaat voor de 4de keer een team van taaldrukkers naar Bolivia om leerkrachten op verschillende scholen te trainen. Inmiddels is er in Bolivia een team van 4 leerkrachten die als trainer taaldrukken aan de slag zijn gegaan. Deze leerkrachten komen van de openbare basisschool Soledad Rivas in Vinto en trainen leerkrachten op de katholieke basisschool Carmen Rosa in Vinto. In juli zal het Boliviaanse team samenwerken met de Nederlandse taaldrukkers.

Boerengemeenschap Laphia

De rechtszaak, die nu al meer dan 10 jaar duurt, om de grondeigendomspapieren
van de gemeenschap te registreren is in een vergevorderd staduim. De verwachting nu is dat alles nog twee jaar zal duren.
De bewoners van Laphia hebben een nieuw school- gebouw gebouwd. De SNKP-Bolivia is nu bezig fondsen te werven voor de afwerking en inrichting van de school

Kinderdagverblijf Kantutita

De SNKP-Bolivia is dringend opzoek naar een Nederlandse organisatie die Kantutita wil ondersteunen. De opbrengst, 500 us$, van de Boliviaanse avond van april 2002, gaat naar Kantutita.
De ouders van de 80 kinderen die naar Kantutita gaan zijn veelal alleenstaande moeders. Deze moeders vechten iedere dag om geld te verdienen voor de eerste basisbehoeften. Als het kinderdagverblijf de kinderen niet opvangt zijn ze met hun moeder op straat. Het kinderdagverblijf zorgt voor goede voeding, een stabiele ontwikkeling en voorkomt dat deze kinderen op straat moeten leven of uiteindelijk in een tehuis terecht komen.

SNKP-Bolivia activiteiten in Nederland

Als u meer informatie wil na het lezen van deze nieuwsbrief kunt u altijd contact met ons opnemen. Het netwerk van vrijwilligers is cruciaal voor het slagen van onze samenwerkingsverbanden. U bent van harte uitgenodigd deel te worden van ons netwerk. Op 15 juni organiseert de SNKP-Bolivia een Boliviaanse dinerdansant met optredens van verschillende Latijns Amerikaanse artiesten. De financiering van de verschillende activiteiten gebeurt door particuliere donateurs, samenwerking met verschillende scholen/groepen en via fondsenwerving bij andere Stichtingen. Samen staan we sterk in onze strijd tegen armoede en de ongelijkheid tussen Noord-Zuid landen.

Namens alle vrijwilligers,
Marianne Koeman en Malena Ortiz